-A
+A

wyszukiwanie ogólne

Archiwum Państwowe w Toruniu Oddział we Włocławku
ul. Ks. Skorupki 4
87-800 Włocławek
tel: (54) 232-28-57
fax: 232-28-57
email: wloclawek@torun.ap.gov.pl
nr zespołu: 376 / 0
Karta: A
AKTA STANU CYWILNEGO
Nazwa główna:
Akta stanu cywilnego Parafii Rzymskokatolickiej Szpetal Górny
Inne nazwy zespołu/twórcy:
Dział:
urzędy stanu cywilnego i akta metrykalne
kategoria:
akta metrykalne
Pomoce archiwalne:
indeks geograficzny
inwentarz kartkowy
inwentarz książkowy
spis zdawczo-odbiorczy
Język: łac., pol., ros.
Dostęp: tak
daty: 1753-1912 1753  -  1809
1789  -  1912
Rozmiary: j.a. mb.
ogółem kat. A: 120 1.54
opracowanych: 120 1.54
bez ewidencji: 0 0
ogółem kat. B: 0 0
Rozmiary dokumentacji elektronicznej PLIKI mb DOKUMENTY
Ogółem: 0 0 0
Opracowany: 0 0 0
Bez ewidencji: 0 0 0
Dzieje twórcy: Kodeks Cywilny Napoleona w 1808 r. wprowadził świeckie urzędy stanu cywilnego. Po raz pierwszy na ziemiach polskich wprowadzona została jednolitą świecka rejestrację urodzeń, małżeństw i zgonów dla wszystkich obywateli, niezależnie od wyznania. W 1809 r. obowiązek prowadzenia akt stanu cywilnego nałożono na duchownych - przełożonych parafii. Urzędników stanu cywilnego mianował minister sprawiedliwości, a następnie Komisja Spraw Wewnętrznych i Duchownych.
Zmiany w prowadzeniu akt stanu cywilnego wprowadził w 1825 roku Kodeks Cywilny Królestwa Polskiego. Zawarte w nim przepisy o aktach stanu cywilnego (art. 71-142) uchylały świecką rejestrację akt stanu cywilnego dla wyznań chrześcijańskich, zachowując ją jedynie dla innych wyznań niechrześcijańskich (Żydów, Mahometan). Na mocy art.. 71, akta stanu cywilnego dla wyznań chrześcijańskich połączone zostały z metrykami kościelnymi (sporządzenie aktu metrykalnego poprzedzone było obrządkiem religijnym). Proboszcz parafii rzymskokatolickiej pełnił jednocześnie funkcje urzędnika stanu cywilnego.
Każdy akt stanu cywilnego musiał być zapisany równolegle w dwóch księgach: w pierwszej zwanej "unikatem", która pozostawała na miejscu w parafii i w drugiej, zwanej "duplikatem" lub księgą wtóropisów, składanej corocznie dla większego bezpieczeństwa do archiwum hipotecznego sądu. Unikaty zakładane były dla każdego rodzaju aktu - oddzielnie rejestrowano urodzenia, małżeństwa i oddzielnie akta zgonów. Księgi te prowadzone były przez dowolną liczbę lat, aż do całkowotego zapisania księgi. Natomiast księga duplikatów podzielona była na trzy części, w pierwszej zapisywano akta urodzeń, w drugiej części akta małżeństw, w trzeciej akta zgonów. Księgę tę po upływie roku przekazywano do archiwum hipotecznego sądu. Prowadzący akta stanu cywilnego zobowiązany był ponumerować karty każdej księgi przed rozpoczęciem w niej zapisów. W ostatnim dniu każdego roku utrzymujący księgi stanu cywilnego zobowiązany był zamknąć je krótkim protokółem w ustalonej formie. Kontrolę ksiąg metrykalnych pod względem zgoności wpisów w parafiach katolickich przeprowadzali dziekani dekanatów, którym podlegały poszczególne parafie.
Ta forma prowadzenia ksiąg stanu cywilnego ( z niewielkimi zmianami) utrzymała się przez cały XIX wiek i okres międzywojenny. W okresie okupacji niemieckiej (1939-1945) na terenach włączonych do Rzeszy funkcjonowały świeckie urzędy stanu cywilnego (Standesamt). Po zakończeniu działań wojennych, wydany 25 IX 1945 r. Dekret "Prawo o aktach stanu cywilnego", zamykał wyznaniową rejestrację akt stanu cywilnego, wprowadzając świeckie urzędy stanu cywilnego.
Zapisy w księgach stanu cywilnego prowadzone były w języku polskim, za wyjątkiem lat 1868-1914, kiedy to Rozporządzeniem Komitetu Urządzającego Królestwa Polskiego z dnia 10/22 listopada 1867 r., do wszystkich urzędów obowiązkowo wprowadzony został język rosyjski.

Zawartość: Sygn. 1 - 2 - sumariusz urodzonych, zaślubionych i zmarłych w latach 1753-1809;
sygn. 3 - 120 - akta urodzeń, małżeństw i zgonów z lat 1789-1865, 1868-1912.

Newsletter NDAP